Jæja, þá er kominn tími til að söðla um og kveðja í bili. Er á leið til Spánar þar sem ég hyggst hefja nám í pizzugerð. Þetta er þverfaglegt nám þar sem fleytt verður á akuryrkju, rekstri pepperóní trjáa, hnoðkjarnarækt og ostagerð, þá helst parmesan. Mig langar til að þakka öllum gestum mínum fyrir hreint út sagt frábærar móttökur. Blóm og kransar eru ofdekraðir og vanþakklátir.

kveðja

Ræktin

 

ps.

mundu að rækta sjálfan þig

Ég hef flutt vefsetur mitt á www.sindri.is

Þetta fer nú að verða frekar viðkvæmt þetta árans exem. Frekar skorpukennt.

thann 28. sept

eins og sjá má.

<pre><pre>sem klikkar ekki eins og sjá má.

Sumir hafa bent mér á að þroskast. Ég bendi þeim á brjóstkassan, bíð eftir að þeir líti niður og renni svo puttanum upp í andlitið. Svo segi ég: "Tekinn".

Tiger Woods er greinilega hugsuður mikill eins og sjá má hér. Skilningur hans á leiknum gerir hann að yfirburða spilara.

Nú hefur heldur versnað í því. Það hefur hægst á tímaskynjun minni. Ein mínúta í mínum heimi eru tvær í hinum þeim ytri. Það eru í raun aðeins tveir möguleikar í stöðunni:

1)Ritgerðarsmíðin eru eiginlega búin því ég er í raun partur af hinum ytri heimi. Hugur minn er eftir á og undirmeðvitund mín vann ritgerðina án vitundar sjálfsins.

2)Minni innri heimur er sannleikurinn. Ég er í alvörunni kominn svona stutt í ritgerðinni sem ég á að verja 19. september.

Hvernig sem öllu er á botninn hvolft, þá er ritgeð mitt orðið þreytt á sjálfu sér.

Zanger Bob is back >smell hjer<

Smellið bara hér og komið ykkur í gott skap. Þessi drengur á eftir að sigra heiminn.

Já, það væri nú óskandi ef maður gæti dánlódað hardveri!

Ég er byrjaður að stunda svona meditation. Það hefur hjálpað mér gífurlega mikið. Ég er allur eitthvað svo mikið rólegri og afslappaðari. Ég er eitthvað svo endunærður. Það er svo gott að vera svona tjillaður og fylgja bara straumnum, fylgja þessu alheims cosmos. Við sjáum svo bara til hvort straumurinn flytji mig ekki í átt að ritgerðarheimum. Annars er mér alveg sama, alveg pollrólegur og ekki fokking shit æstur yfir þessum andskota sem helvítis djöfulsins ritgerðin mín er.
Já, einhvern veginn finn ég það núna að ég hef mjög góða nærveru. Ég þreif mig. Ekki það að nærvera mín geti angrað nokkurn annan en sjálfan mig þessa dagana. Ætli ég sé ekki meira svona óvera. Reyndar tekur það ekki nema eina mínútu fyrir nefið að ónema lykt. Ónemandi óvera.

Það eru annars allir að tala um að það sé svo gott að lifa í núinu. Það er eitthvað sem ég stefni á að gera í framtíðinni.

Ég er enn að velta því fyrir mér hverjum ég ætla að gefa  medalíu árið 2008. 

 

...sérstaklega þegar ritgerðin bíður. Ég bara varð. Leiðinlegt samt að youtube þjappaði þessu í mono.

<pre>